วันที่25มค.2561
น้านุ่นเอาพี่มานะมาที่ทำงาน ม๊ามี๊ดูแลพี่มานะตั้งแต่อยู่ในท้อง พอพี่มานะ
เกิดมาก็คงจะจำม๊ามี๊ได้เลยติดม๊ามี๊มาก บางครั้งพี่มานะคงจะรู้สึกว่ามีลูกอยู่ใน
ท้องม๊ามี๊ เขาจะเดินมาตบเบาๆที่ท้องม๊ามี๊ แล้วมานั่งตักและลูบท้องบ่อยๆ แต่คนอื่นๆไม่เห็น วันนี้บ่ายม๊ามี๊เพลียมากจะแอบกลับก็ไม่ได้เพราะมีกิจกรรมกีฬาสี ม๊ามี๊ต้องนอนหลับถึงจะดีขึ้น คุณป้าของลูกเขาแปลกๆ หรือเราคงจะทำให้เขารำคาญ ม๊ามี๊เลยไม่อยากเซ้าซี้เขาแต่บางครั้งคุณป้าก็เดินมาถามว่า ม๊ามี๊บอกแด๊ดดี้หรือยังที่มีถุงตั้งครรภ์ 5 มิลแล้ว ม๊ามี๊รู้สึกน้อยใจคุณป้านิดหน่อยได้แต่เฉยๆ เพราะเราเองต้องเข้มแข็งแม้จะอย่างไรก็ต้องอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง ลูก
ของม๊ามี๊ด้วยเช่นกันแม้ร่างกายของม๊ามี๊ไม่แข็งแรงมากนักแต่ม๊ามี๊เชื่อว่าลูกต้องพยายามเข้มแข็งเช่นกัน คืนนี้แด๊ดดี้ก็เฝ้าแต่โทร.หาบอกว่าคิดถึงเราสองคน อยากกลับบ้าน แด๊ดดี้ตัดสินใจจะไปอเมริกาเพื่อเอาใบรับรองนานาชาติเพื่อแด๊ดดี้จะกลับมาอยู่ไทยอย่างถาวรเพื่อจะได้เลี้ยงลูกเอง ม๊ามี๊มาคิดๆแล้ว ม๊ามี๊ควรจะเสียสละด้วยเพราะเราเป็นครอบครัวเดียวกันเราอยากให้ลูกโตด้วยมือของเราเอง ไม่ว่าลูกจะเป็นเพศไหนแด๊ดดี้กับม๊ามี๊จะใช้ตัวเราสองคนที่เลี้ยงลูกให้ดีที่สุด ขอให้แค่ตอนนี้ลูกต้องอดทนเข้มแข็ง อยู่กับเราก็พอ ....เราสองคนรักลูกมากแม้จะยังไม่เห็นลูกก็ตาม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น