วันที่31มค.2561
เมื่อคืนคุณป้าของลูกบอกว่าจะเก็บมะดันมาให้ ม๊ามี๊ดีใจมากกินแบบสดๆ ไม่สนสายตาใครๆ ว่างก็กินช่วยได้มากเพราะม๊ามี๊อ้วกเยอะ เวลาร่างกายไม่ไหวก็มักจะลูบท้องตัวเองและพูดกับลูกว่า ไม่ดื้อนะ ลูกก็เชื่อฟังบ้าง แต่ม๊ามี๊อดทนเพราะการแพ้ท้องนั้นทำให้ม๊ามี๊รู้ว่าลูกยังอยู่กับม๊ามี๊
เมื่อกลับถึงบ้านม๊ามี๊เดินเอาขยะไปทิ้งกำลังไขประตูรั่วที่หน้าบ้าน มีรถมอเตอร์ไซด์ นักเรียนเข้ามาชนที่หลังท้องกระแทกกับประตูเหล็ก ยายแหม่มเห็นตกใจ ร้องเรียกคุณยายเพราะเลือดไหลจากหว่างขา ม๊ามี๊ปวดท้องกลัวลูกจะเป็นอันตราย คุณยายเลยรู้ว่าม๊ามี๊มีลูก รถพยาบาลมากันและตำรวจ ม๊ามี๊และยายแหม่มอยู่โรงพยาบาล ส่วนคุณยายจัดการที่โรงพัก แล้วรีบตามมา ระหว่างนั้นหมออัลตร้าซาวด์เลือดยังซึมๆ ม๊ามี๊ต้องนอนนิ่งๆ แม้ปวดแค่ไหนก็ห้ามขยับเพื่อรักษาลูกไว้ แด๊ดดี้คงมีลางสังหรณ์และพยายามโทร.หา แต่ก็เงียบไปคงคิดว่าม๊ามี๊หลับเพราะแพ้ท้องมาก ม๊ามี๊บอกคุณป้าของลูกตกใจกับเหตุการณ์ ม๊ามี๊กลัวเหลือเกินจะหลับตาก็ไม่หลับ ได้แต่พยายามลูบท้องขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายให้ลูกยังอยู่ แอบร้องไห้เงียบๆ คิดถึงแด๊ดดี้ของลูกเหลือเกิน อยากให้มาอยู่ข้างๆ แต่หากบอกไปแด๊ดดี้ต้องรีบมาแล้วงานของแด๊ดดี้จะเสียหาย ม๊ามี๊จะต้องผ่านมันไปให้ได้ ลูกของม๊ามี๊ต้องเข้มแข็ง ลูกต้องสู้พร้อมกับม๊ามี๊นะ ม๊ามี๊รักลูกมากเหลือเกิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น