ความน้อยเนื้อต่ำใจ

วันที่ 12กพ2561
         ม๊ามี๊บ้ามากลูกรักทำอะไรไม่นึกถึงลูก ม๊ามี๊อยู่บ้านคนเดียวมันเหงาจับใจ วิ่งอ้วกคนเดียวล้มตัวลงกับชักโครกก็ต้องยืนขึ้นมาให้ได้ หากอยู่อย่างนี้ม๊ามี๊คงต้องบ้าแน่ๆ เลยลุกขึ้นขับรถไปเรื่อยๆ มารู้ตัวอีกที่ก็อยู่หัวหินแล้ว ม๊ามี๊นั่งมองท้องฟ้ากับทะเลคิดถึงแด๊ดดี๊อยากให้เขามาอยู่ด้วยกัน ไม่เข้าใจตัวเองที่ไม่มีเหตุผล นั่งร้องไห้จนคนเดินผ่านไปมามอง ดีที่โรงแรมปลอดภัย แต่วันที่กลับม๊ามี๊หลงทางดึกมาก จึงโทร.หาคุณป้าของลูก แต่ก็ใจชื้นที่ม๊ามี๊หาทางกลับได้ ตลอดทางม๊ามี๊เฝ้าแต่โทษตัวเองที่ควบคุมอารมณ์ไม่ได้ ทำให้ลูกที่อยู่ในท้องต้องลำบากไปด้วย เมื่อเจอหน้าป้าของลูกบอกว่าโทร.หาม๊ามี๊หลายครั้ง ดูสิด้วยอารมณ์ของม๊ามี๊ทำให้คุณป้าของลูกพลอยเป็นห่วงกังวลไปด้วย ม๊ามี๊จะไม่ทำอีกแล้วลูกจ๋า ม๊ามี๊ขอโทษ บทเรียนครั้งนี้สอนให้
ม๊ามี๊ต้องกลับมาดูแลตัวเองให้มากขึ้นกว่าเดิม เพราะอย่างน้อยลูกก็เป็นความรักความห่วงใยของทุกคนที่มีให้ม๊ามี๊ ม๊ามี๊ขอโทษนะลูกรัก