วันที่14กพ.2561
แด๊ดดี้มาถึงตี4เวลาที่ลูกปลุกม๊ามี๊มาอ้วกพอดี แด๊ดดี้กอดม๊ามี๊ไว้ อบอุ่นเหลือเกิน ม๊ามี๊ร้องไห้ด้วยความคิดถึง แต่เสียดายที่ม๊ามี๊ต้องทำงานแด๊ดดี้เตรียมอาหารและผลไม้ ใส่กล่องนอกจากของม๊ามี๊แล้วก็เผื่อคุณป้าของลูกด้วย แด๊ดดี้ขับรถให้และม๊ามี๊ส่งแด๊ดดี้ที่ขนส่งเพื่อนั่งสองแถวกลับบ้าน ม๊ามี๊รู้ว่าแด๊ดดี้เหนื่อยมากแต่ก็พยายามอดทนดูแลเราสองคน
เมื่อกลับถึงบ้านแด๊ดดี้จัดบ้าน ล้างรถ ทำอาหาร ปอกผลไม้ให้ ลูกก็แผลงฤทธิ์สิ่งที่ม๊ามี๊กินไม่ถึง10 นาทีก็ลงชักโครกหมด แต่แด๊ดดี้ไม่โกรธกลับยิ้มบอกว่า ดีใจที่มากที่ม๊ามี๊แพ้ท้อง อืมสมกับเป็นแด๊ดดี้ของลูกจริงๆ นะ คงจะภูมิใจที่มีลูก เห็นรอยยิ้มของแด๊ดดี้ ทำให้ม๊ามี๊ชักหงุดหงิด แต่ก็พอเข้าใจว่าแด๊ดดี้เห่อลูกมาก เพราะก่อนนอนแด๊ดดี้มาลูบท้องแนบหูฟังและคิดไปเองว่าลูกกำลังคุยด้วย ลูกแค่เดือนกว่าเท่านั้น ม๊ามี๊กำลังจะหลับหันไปเห็นดอกกุหลาบวางบนหมอนตกใจมาก แด๊ดดี้เข้ามากอดจากข้างหลังแล้วบอกว่า รักม๊ามี๊และลูกมากๆ ปกติแล้วแด๊ดดี้ไม่เคยมีแบบนี้ แต่วันนี้พิเศษจริง ม๊ามี๊หลับไปเพราะความอบอุ่นที่แด๊ดดี้กอดไว้ ลูกคงรับรู้ความรักและอบอุ่นเหมือนกันใช่ไหม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น