วันที่ 16 พค.2561
กว่าจะได้เขียนบันทึกก็ผ่านมาหลายวัน แต่ไม่เคยมีวันไหนเลยที่จะไม่คิดถึงลูก คีรีน้อยที่จากไป ความรู้สึกรักและคิดถึงที่มีมากขึ้นทุกวันจนบางครั้งไม่อาจจะทนไหว แรงกายก็ค่อยฟื้นแต่แรงใจเจ็บปวดรวดร้าวทุกครั้งที่นึกถึง
คีรีของม๊ามี๊ตอนนี้จะเป็นอย่างไร ม๊ามี๊รักและคิดถึงลูกมาก รักทุกวันทุกลมหายใจ เมื่อไรหนอที่บุญของม๊ามี๊และแด๊ดดี้จะมีมากพอที่จะได้มีคีรีอยู่เคียงข้าง เมื่อไรที่คีรีจะได้มีชีวิตบนโลกนี้ ม๊ามี๊รักและคิดถึงลูกจนจะขาดใจ รักลูกยิ่งกว่าชีวิต รักลูกมากๆ รักลูกจนไม่อาจอธิบายได้ น้ำตาที่หยดลงไม่มากพอกับความรู้สึกรักที่ม๊ามี๊มีให้ลูก ม๊ามี๊จะรอลูกจะรอคีรีของม๊ามี๊ รักลูกที่สุด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น