วันที่1 พค.2561
ไม่คิดว่าจะมีเรี่ยวแรงเขียนบันทึกได้อีก จากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น คีรีจากม๊ามี๊ไปแล้วไม่อยากยอมรับความจริงอะไร ทุกๆ วันที่หลับตาและเมื่อตื่นขึ้นมาอยากจะให้เป็นเพียงความฝัน ลูกคงเจ็บมากใช่ไหม
เราทั้งสองร้องไห้กอดกันเสียใจเป็นที่สุด ชีวิตต่อจากนี้จะอยู่อย่างไร ความรักที่เรามอบให้ชีวิตน้อยๆ จากไปอีกเช่นเคย แต่เราทั้งสองต้องฝืนตัวเอง นำกล่องไม้เล็กที่บรรจุเลือดเนื้อของเราทั้งสองไปฝากหลวงปู่ ก่อนจะนำไปฝัง เราเปิดดูลูกนอนขดตัวขนาดเท่ากำปั่นแต่มีโครงหน้าชัด หัวใจแทบแตกสลาย อยากจะเปลี่ยนตัวเองให้ถูกฝังแทน
ลูกของเราชื่อคีรี มาจากKhiri ที่แปลว่าภูเขา บ้านเกิดของแด๊ดดี้อยู่บนภูเขา ภูเขาที่เกิดจากแผ่นดิน แต่สุดท้ายลูกก็กลับไปอยู่กับแผ่นดิน ความผูกพัน ความรักที่มีให้ไม่จางหาย ได้แต่ให้น้ำตาบอกความรู้สึก รักลูก รักลูกมากเหลือเกินรักลูกยิ่งกว่าชีวิต ใจจะขาดเสียให้ได้ตรงนี้ Khiriของเราจากไปแล้วจริงๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น