เสียใจ

วันที่22มีค.2561
          วันนี้ม๊ามี๊ต้องเดินทางไปอบรมกับโรงเรียนแด๊ดดี้และคุณยายของลูกเบาใจขึ้นมาบ้างที่มีคุณป้าของลูกไปด้วย
           แต่ไม่เป็นเช่นนั้นหรอกม๊ามี๊เห็นท่าทีเฉยเมยของคุณป้าก็ไม่เข้าใจทั้งทีเมื่อคืนก็คุยกันปกติ แต่ในขณะที่เดินดูนั้น ม๊ามี๊เริ่มพูดก่อนชวนไปขึ้นรถ คุณป้าของลูกเสียงดังตะคอกใส่ม๊ามี๊ ตกใจมากได้แต่เงียบแล้วเดินหนีมา ม๊ามี๊เสียใจต้องกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้คนอื่นเห็น แต่เจ็บในใจไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิด เมื่อรถจอดให้ทุกคนลงไปกินมื้อเที่ยงคุณป้าของลูกเข้ามาจับแขนม๊ามี๊ แต่ม๊ามี๊ยิ่งเสียใจมากขึ้นได้แต่เฉยๆ                    เมื่อถึงที่พักทุกคนไปรวมกิจกรรมม๊ามี๊กลับลงไปไม่ได้ ป้าแสงคิดว่าเพราะอาการหวัด แต่เปล่าเลยม๊ามี๊ตกใจมีเลือดซึมๆ เลยนอนนิ่งๆ สักพักเลือดก็หยุดม๊ามี๊ร้องไห้อยากกลับได้แต่โทร.หาแด๊ดดี้ ไม่บอกสาเหตุแต่กลัวจะเป็นเรื่องใหญ่ ลูกคงอดทนและเข้มแข็งแต่ต้องมารับความเสียใจนี้ ม๊ามี๊นอนหลับ ป้าแสงเอาของกินมาให้แล้วลงไป ม๊ามี๊กินไปอ้วกไปร้องไห้ไป จนหลับ