วันอาทิตย์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2561

ไม่อาจห้ามความคิดถึง

วันที่6พค.2561
         วันนี้เราสองคนออกไปตักบาตรให้ลูก ตอนกรวดน้ำได้แต่อธิษฐานขอให้ลูกๆ เกิดในภพภูมิที่ดี เราสองคนทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้แค่เฝ้ารอเวลา เฝ้ารอโอกาสที่เบื้องบนจะยื่นให้เราอีก สิ่งเดียวที่ทำได้คือแค่คิดถึง ความคิดถึงที่ยังมีอยู่ทุกเวลายิ่งเห็นของใช้ที่เตรียมเอาไว้เพื่อรอเขา และชุดคลุมท้องที่เคยใส่ยิ่งคิดถึง เราคุยกันว่าเราจะไม่ขอให้เขาผูกมัดดวงวิญญาณของเขาด้วยความเศร้าแต่เราคิดถึงเขามากจนอดไม่ได้ที่จะกอดกันร้องไห้
      โพธาร คีรี และลูกสาวของเราที่จากไปคงกำลังเดินทางไปตามแรงบุญกรรม เรามีหน้าที่เพิ่มบุญให้เขาอยู่ข้างหลัง ความผูกพันที่เกิดขึ้นคงอธิบายได้ไม่หมดแค่เราอยากให้เขาได้อยู่ในภพที่ดีที่สุด เพราะเราก็รักเขาไปแล้วจนหมดหัวใจ คิดถึงเหลือเกินลูกรัก

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

เวลาผ่านไปไว

วันที่22 พค.2561         วันนี้ครบ 1 เดือนที่คีรีจากไป เราสองคนตื่นตั้งแต่ตี 4 แด๊ดดี้ของลูกตั้งใจทำอาหาร เราสวดมนต์หน้าพระพร้อมกันรำลึกถึง...