เฝ้าแต่คิดถึง

วันที่ 8พค2561
           วันนี้ฝนตกแต่เช้า เราสองคนเลยได้แต่นั่งอยู่บนศาลา เราตั้งใจจะมารดน้ำต้นไม้ของลูก ๆ แต่ฝนตกเสียก่อน ต้นไม้ทั้งสามต้นเติบโตใบเขียวสดเมื่อโดนฝน เราคุยกันว่าดีที่เราปลูกต้นไม้ของลูก ๆ เอาไว้เพราะมันช่วยให้เราหายคิดถึงลูก ๆ ทุกครั้งที่เรามาหา ได้เห็นต้นไม้ออกดอกเจริญเติบโต อาจช่วยเยียวยาความคิดถึงได้บ้าง
       พรุ่งนี้เราต้องทำงานกันแล้วคงจะมารดน้ำให้ต้นไม้ของลูกได้อาทิตย์ละครั้ง แด๊ดดี้ของลูกจะมารดน้ำบ่อยกว่าบางอาทิตย์มาถอนหญ้าใส่ปุ๋ย เขาบอกว่าคิดถึงลูกมาก ๆ แม้ในทุกครั้งที่เราเริ่มท้องลูกอีกครั้งแต่ไม่เคยมีสักครั้งที่เราจะลืมลูกที่จากไป หัวอกคนที่ได้เคยสัมผัสความเป็นพ่อแม่แค่เล็กน้อยอย่างเราทั้งคู่ได้แต่แอบสะอื้นทุกเวลาที่นึกถึง
      โพธาร ลูกสาว และคีรี ลูก ๆ ที่รักของเราคงมองเราอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่คงอยากให้เราสองคนเข้มแข็งเพื่อวันหนึ่งเขาจะกลับมา เราได้แต่หวัง เราจะรอเขาด้วยความหวัง รักลูก ๆ เหลือเกิน