วันที่18มค.2561
อาการแพ้ชัดมากขึ้นทั้งที่อายุครรภ์แค่ 3 สัปดาห์ แด๊ดดี๊ของลูกสงสัยด้วยอารมณ์ม๊ามี๊ที่เหวี่ยงๆ แด๊ดดี๊ค้นกระเป๋าสงสัยมากจนเมื่อกลับบ้านแด๊ดดี๊เจอที่ตรวจครรภ์เป็นเรื่องเมื่อสองขีดชัดแดงแจ๋ไงล่ะพ่อคุณอึ้งไปเลย ลูกใครรู้รึยัง หลังจากแด๊ดดี๊โมโหที่ม๊ามี๊ไม่บอกเขาคนแรก พอถึงเวลาหลับมือสากๆของใครบางคนมาลูบท้องแล้ว
กระซิบบอกว่า "Daddy is glad you came"(พ่อดีใจที่ลูกกลับมา) ก็ยิ้มแล้วหลับไปอย่างอบอุ่น
แต่อีกคนคุณป้าของลูกที่รู้เป็นแรกก็อาการเห่อออกชัดเจน ลูกจะรู้ไหมว่าการที่ลูกเลือกที่จะมาอยู่กับเรานั้นสร้างความหวัง ความดีใจ และสร้างสายสัมพันธ์อันดีเกิดขึ้น ไม่ใช่แค่เฉพาะ แด๊ดดี้กับม๊ามี๊เท่านั้นแต่คนที่รักเราก็เฝ้ารอและลุ้นเช่นกัน ความรู้สึกนี้จะถ่ายทอดถึงลูกที่อยู่ในท้อง รับรู้ความรักและความหวังดีนั้น อาการแพ้ท้องรุนแรงมากกว่าทุกครั้งแต่ม๊ามี๊ก็ยินดีเพราะรู้ว่าลูกยังอยู่กับเรา เห็นรอยยิ้มของแด๊ดดี๊ที่เดินไปเดินมาคอยลูบหลังเวลาม๊ามี๊อ้วกเหมือนกระหยิ่มภาคภูมิใจที่ลูกของตัวเองอยู่ในท้องม๊ามี๊ เราสองคนจินตนาการกันถึงหน้าตาลูกด้วยความสุขใจแต่ก็อดน้อยใจไม่ได้ที่ไม่กี่วันแด๊ดดี๊ก็ต้องไปทำงานแล้ว ม๊ามี๊ต้องอยู่คนเดียว ทำอย่างไรได้ลูกต้องเข้มแข็งนะ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น